1. Welkom op bladna.nl, het forum van Marokkanen in de wereld. Neem even de tijd om je in te schrijven en kom gezellig met ons praten.
    Dismiss Notice

Waarom berbers niet wantrouwig zijn

Topic in 'Nieuws België' gestart door Marokkaanbxl: 26 maart 2015.

  1. Marokkaanbxl

    Marokkaanbxl Verslaafde bladnetter

    Lid sinds:
    25 september 2011
    Berichten:
    457
    Likes:
    77
    Ik moet een jaar of vijf zijn geweest toen ik in een stadje in het noordwesten van Marokko in de armen van mijn moeder sprong uit angst voor de vrouw die voor mij stond. Ze keek me streng aan en had een grote tattoo op haar kin. Later, traantjes gedroogd, zouden mijn ouders uitleggen dat mijn groottante Berbers was, dat enkel Berbers hun gelaat tatoeëerden en dat ze oorspronkelijk uit de bergen ten oosten van Tanger kwamen. En vooral, dat ik niet bang hoefde te zijn voor haar.

    Mijn beeld over de Berbers werd pas twintig jaar later grondig bijgesteld. Voor het eerst vroeg iemand me of ik Berbers of Arabisch was. Geen idee. Wat deed het er ook toe? Toch googelde ik Arabs and Berbers, van het een kwam het ander, en vijf jaar later was ik klaar met een doctoraat over Berbers en identiteitspolitiek.

    In 'Arabs and Berbers' schreef filosoof en antropoloog Ernest Gellner dat etniciteit in Marokko geen issue was en hij voorspelde dat het er op dat vlak ook rustig zou blijven. Marokkanen waren in de eerste plaats moslims, en dat vormde ook de basis van hun collectieve identiteitsvorming.

    Gerenommeerd nationalismekenner of niet, Gellner had het niet bij het rechte eind. Verschillen tussen Arabieren en Berbers bleken, althans voor politici en activisten, wel belangrijk. Blijkbaar houdt Bart De Wever er dezelfde mening op na. Waarom spreken we sinds begin deze week plots over Berbers en Arabieren, en niet langer over Marokkanen of moslims?

    De Wever is niet de eerste om het onderscheid te maken. De Franse koloniale administratie ging hem in de negentiende eeuw al voor. Ook toen werden Berbers onderscheiden van Arabieren. Meer nog, ze werden ook toen al beschreven als een 'gesloten gemeenschap' die zich bovendien 'wantrouwig' opstelde ten aanzien van centraal gezag. In tegenstelling tot De Wever vond de Franse kolonisator dat goede eigenschappen. De Fransen waardeerden de Berbers op een positieve manier, in de hoop dat ze - door in te zetten op Berber-identiteit - de politisering van Arabische en islamitische identiteit bij de gekoloniseerde bevolking konden vermijden.

    In de negentiende en vroege twintigste eeuw pasten Europese grootmachten een verdeel-en-heers-tactiek toe op gekoloniseerde gebieden. Tezelfdertijd focusten ze op de eenheid van de nationale gemeenschap in eigen land. Geschiedschrijving, geografie en antropologie vinden in die context hun oorsprong als wetenschappelijke disciplines.

    De kennis die Franse etnologen, geografen en historici tussen grofweg 1880 en 1930 over Berberse groepen in Marokko en Algerije verzamelden, staat vandaag in de wetenschappelijke literatuur bekend als de 'Berber-mythe', en niet zomaar. Het onderscheid dat de Fransen tussen Berbers en Arabieren maakten, was politiek interessant en functioneel, maar kunstmatig. Maar zo konden ze nu eenmaal hun beschavingsmissie beter verantwoorden en in Marokko de politieke macht over Berber-talige gebieden makkelijker naar zich toetrekken.

    De Fransen zagen Marokko als een land van Arabische steden (makhzen) en een 'opstandig' Berbers platteland (siba). Ze zagen verzet op het platteland als een bewijs van de democratische instelling van de Berbers, dit in tegenstelling tot de Arabieren. De 'Berber-mythe' had, in Marokko, een weerslag op de organisatie van de rechtspraak en in mindere mate op het onderwijs. Met andere woorden: etnische en culturele verschillen werden geïnstitutionaliseerd. In de loop van de jaren 30, als een reactie op het beleid van de Fransen, ontwikkelde zich toch het Arabische nationalisme. Maar ook op het platteland kwam de bevolking meermaals in opstand tegen de Franse en Spaanse kolonisatoren.

    In een aantal publieke debatten over criminaliteit en radicalisering keert het beeld van de 'gesloten' en 'wantrouwige' Berbers sinds het begin van het voorbije decennium met de regelmaat van de klok terug. Maar deze visie op de Marokkaanse gemeenschap in Vlaanderen en de Berbers in het bijzonder is dus terug te voeren op een canon dat ontstond tijdens de koloniale periode. En dus is ze problematisch.

    Toch is ze voor politici interessant. Er is echter een cruciaal verschil tussen de manier waarop individuen een identiteit beleven en construeren en hoe politici ze politiseren. Het zal niet de eerste keer zijn dat ik van een 'Berber' hoor dat het vooral de Arabieren zijn die radicaliseren, en andersom. Die vooroordelen bestaan, maar ze zijn dus wederzijds, van Rabat tot in Antwerpen en Rotterdam. In plaats van ze te stimuleren, zouden we ze beter bestrijden.

    Meer dan twintig jaar later ben ik niet meer bang van mijn groottante, maar van politici die een gemeenschap willen verdelen om er beter over te heersen.

    Norah Karrouche is als historica verbonden aan de Erasmus Universiteit Rotterdam.
     
    Harmanus vindt dit leuk
  2. monkypeter

    monkypeter Verslaafde bladnetter

    Lid sinds:
    18 januari 2015
    Berichten:
    181
    Likes:
    113
    IK VOEL ME ER THUIS
     
  3. Tahar313

    Tahar313 Verslaafde bladnetter

    Lid sinds:
    15 november 2016
    Berichten:
    144
    Likes:
    9
    Een uitermate goed begrijpelijk en feitelijk schrijven in relatie tot de Berbers en aanverwante onderwerpen die hier wel inherent aan zijn.
    Doet mij denken aan het prachtig geschiedkundige boek ''Abdelkrim El Khattabi en de Riffijnse Republiek'' van de auteur M'hamed El Abdouni.
     
    monkypeter vindt dit leuk
  4. Toch niet

    Toch niet Guest

    Beste heer
    Volgens mij maakt u twee denkfouten:
    1. het zijn niet de Europeanen die de indeling maken van Berbers en Arabieren. Het zijn zij zelf die dat doen. Kijk maar eens op fora: daar zal u hun meningen en discussies snel ontdekken. Een beetje als de Vlamingen en de Walen in zoverre u dit fenomeen is bekend. Vergeet trouwens niet dat de Berbers de oorspronkelijke bevolking uitmaken van Marokko en de Arabieren in feite de bezetters zijn terwijl de Fransen, waar u naar verwijst, al lang verdwenen zijn.
    2. Een grote fout maakt u, en u niet alleen, -zelfs velen-als u een bevolkingsgroep verwart met een religie. Dat zijn absoluut twee verschillende dingen. Marokkanen of Berbers en moslims mag u niet in één adem vermelden laat staan assimileren.
     
  5. Tahar313

    Tahar313 Verslaafde bladnetter

    Lid sinds:
    15 november 2016
    Berichten:
    144
    Likes:
    9
    Ik voel mij Berber in het algemeen en Amazigh in het bijzonder.
    En op deze manier voeg ik iets (positiefs) toe aan de leuke multiculturele Nederlandse samenleving, waar ik al heel lang deel van uit maak.
    En dat ik hierbij zowel de Marokkaanse als de Nederlandse nationaliteit bezit is alleen maar leuk.
     
    monkypeter vindt dit leuk
Laden...
Focus Forum Datum
Waarom lekt onze huid niet? Van alles en nog wat 5 december 2016
Waarom trouwen marokkanen niet meer? Nieuws Marokko 16 november 2016
Waarom bigamie niet en buitenechtelijke relaties wel? Nieuws Nederland 4 november 2016
Waarom marokkanen moeten gaan stemmen (video) Nieuws Marokko 26 september 2016
Marokkaanse legt uit waarom ze zich tot het christendom bekeerde (video) Nieuws Marokko 20 juni 2016

Deel deze pagina