1. Welkom op bladna.nl, het forum van Marokkanen in de wereld. Neem even de tijd om je in te schrijven en kom gezellig met ons praten.
    Dismiss Notice

Mijn vrijheid als vrouw in marokko

Topic in 'Marokkaanse vrouw' gestart door Moslima: 13 september 2014.

  1. Moslima

    Moslima Verslaafde bladnetter

    Lid sinds:
    5 april 2011
    Berichten:
    289
    Likes:
    138
    Dat ik me als vrouw vrijer in Marokko voelde dan in België zette me aan tot denken over mijn positie in mijn land van herkomst en deed me beter begrijpen waarom sommigen een remigratie naar Marokko overwegen.

    Er waren geen dagelijkse updates over de besparingen in België en over de hypocriete oorlog van de VS tegen IS(IS). Ook geen nieuws over de zoveelste discussie in België over wat een moslimvrouw wel of niet mag dragen.

    De trage internetverbinding van de Marokkaanse telecomoperator Inwi was eerder een zegen dan een vloek want die liet me toe te focussen op het leven daar en verplichtte me om mijn observaties goed te onthouden of te noteren op papier in plaats van ze meteen te tweeten.

    Een van die observaties hoorde bij mijn eigen ervaring en gevoel als vrouw in Marokko. Ik voelde me vrijer als vrouw in Marokko dan in België en na vier dagen terug te zijn probeer ik nog steeds uit te maken waardoor dat komt. Ik blijf me bewust van het feit dat ik Marokko maar een korte periode heb gezien en dat ik mijn verblijf positiever ervoer omdat ik er mijn vakantie doorbracht, maar ik ben ervan overtuigd dat er meer aan de hand is.

    Het gaat over een gevoel dat ik in 2011 ook had, maar dit jaar beleefde ik het feller omdat ik voor het eerst alleen naar Marokko reisde en veel meer op mezelf was aangewezen, ook al kon ik rekenen op het gezelschap van mijn familie ter plaatse. Met 'Marokko' bedoel ik dit jaar het gebied van Agadir, Essaouira en Taroudant.

    Kleding
    Een van de eerste reacties die ik steevast krijg wanneer ik dit vertel is dat het misschien te maken heeft met de hoofddoek. Deze uitleg die alles herleidt tot mijn hoofddoek kan ik meteen aan de kant schuiven omdat ik over mijn gevoelens sprak met andere Marokkaanse vrouwen en meisjes uit Europa. Zij beleefden in Marokko hetzelfde zonder een sluier te dragen.

    Wel heeft het iets te maken met kledij, want mijn gevoel van een grotere vrijheid kwam nadat ik zag hoe vrouwen ter plaatse – in tegenstelling tot in België – in verschillende soorten kledij aan het werk zijn als bediende, verkoper, onthaalmedewerkster, apotheker en verhuurder van vakantiehuisjes.

    Het ligt ook aan het feit dat de mensen in mijn omgeving daar me vrij lieten in mijn kledingkeuze. Naar Marokko gaan betekende voor mij als jonge tiener een beperking van mijn vrijheid. Ik werd bijvoorbeeld gewaarschuwd om geen strakke broek te dragen in sommige dorpen, ook als ik dat zou dragen met een wijde tuniek.

    In diezelfde dorpen combineer ik nu zorgeloos een strakke jeans met een lang hemd. En ik kan daar wat ik hier niet altijd durf: zorgeloos een lange Marokkaanse jelleba dragen. Naar Marokko gaan betekende dat ik dit jaar drie weken minder moest nadenken over wat ik droeg.

    Gnawa
    Wat ik in Marokko meemaakte gaat verder dan 'met rust gelaten worden'. Het gaat om erkenning en begrip. Een vriendin in Agadir die hier snel als salafist omschreven zou worden omdat ze onder meer een gezichtssluier draagt en geen muziek beluistert gaf mij tips over de tijdstippen en plaatsen waar ik kon genieten van mooie gnawa muziek, kort nadat we spraken over de gruweldaden van IS(IS).

    Niemand kwam ons bekritiseren over zogenaamde contradicties in onze levenswijze en niemand vroeg ons afstand te nemen van terroristen.

    Mijn gevoel van vrijheid heeft zeker ook te maken met hoe ik daar op straat of bij een station kon wachten op een bus of taxi zonder een racistische uitspraak of aanval van een voorbijganger te moeten vrezen. Of met hoe de versierpogingen van mannen in vooral Agadir vriendelijk en beschaafd waren zonder intimidatie en gescheld na een afwijzing zoals ik in Europa soms meemaak.


    Geldzorgen
    Maar het had zeker ook te maken met hoe ik daar in de zon rondliep zonder veel geldzorgen – die liet ik even achter in België – en zonder de stress die een job met zich meebrengt. Een job zoals die van mijn nicht bijvoorbeeld. Van maandag tot vrijdag werkt ze erg lange uren in gevaarlijke omstandigheden bij een visbedrijf voor een loon van minder dan 200 euro per maand.

    Of zoals een ander vrouwelijk familielid van me. Zij werkt zes tot zeven dagen per week in een groentebedrijf voor ongeveer 180 euro per maand. Ze ziet er hoe de beste groenten gesorteerd worden om verscheept te worden naar Europa.

    Mijn ervaring had ook veel te maken met hoe ik door mijn afkomst en kennis van het Tachelhit – een Berbertaal die vooral in het zuiden van Marokko gesproken wordt – als 'echte' Marokkaanse vrouw gezien werd. Een zwarte vrouw uit het zuiden van Afrika zal door het Marokkaans racisme mijn veiligheidsgevoel wellicht niet kunnen delen, ondanks het feit dat veel Marokkanen in het zuiden een zeer donkere huidskleur hebben.

    Toevluchtsoord
    Ik weet dus dat wat ik meemaakte bepaald werd door mijn afkomst en economische positie en dat mijn vrije kledingkeuze minder zou uitmaken als ik moest overleven met een karig loon verdiend met gevaarlijk werk. Toch begrijp ik nu veel beter waarom sommige vrouwelijke Marokkaanse generatiegenoten in België Marokko zien als toevluchtsoord.

    In Marokko hebben wij het gevoel dat de zaken langzaam veranderen en vooruitgaan, ook al weten we dat die ervaring sterk verbonden is met het geluk van een bevoorrechte minderheid in Marokko.

    In België zie ik al jaren een stilstand en nu met een rechtsere regering en besparingen zelfs een achteruitgang; als vrouw, als kind van migranten, als moslim en als iemand uit de lagere sociale klasse. Als ik dan even voel hoe ik als Marokkaanse vrouw rustiger kan wandelen in mijn geboortestreek dan in Vlaanderen wordt Marokko niet enkel een land waar ik aan denk met heimwee maar met een toekomstvisie in het achterhoofd.

    Hasna Ankal - MO.be
     
    Harmanus, birima en Sidi Moha vinden dit leuk
  2. birima

    birima Verslaafde bladnetter

    Lid sinds:
    23 mei 2014
    Berichten:
    22
    Likes:
    25
    Hoewel ik me moeilijk kan inleven in het onderwerp, want geen vrouw en niet Marokkaans, vind ik het goed geschreven.
     
    Harmanus vindt dit leuk
  3. Wit rokje

    Wit rokje Guest

    Ha, dit is een mooi artikel en ik heb er van genoten. Ook ik hou van Marokko.
    Maar ik heb er ook vragen bij.
    - Waarom wordt de oorlog van de VS tegen IS hypocriet genoemd?
    - De versierpogingen in Marokko zijn minder erg dat in België. Je bedoelt dan toch de versierpogingen van Marokkaanse mannen in België?
    - Een loon van nog geen 200 euro per maand lijkt je romantisch. Maar je zal er amper een gezin van kunnen onderhouden. De lonen in Marokko zijn schandalig laag en de Marokkaanse werkgevers zijn grote uitbuiters. Er zijn ook amper -met uitzondering van ambtenaren en werknemers in grote bedrijven- geen sociale voorzieningen zoals ziekteverzekering, betaald zwangerschapsverlof, pensioen enz.
    Er is dus een groooooooooooooooooooooooooooot verschil tussen "mijmeren" en de harde realiteit. En trouwens, hoeveel verdien jij in België om er ook vliegtuigreizen mee te betalen?
    - je haalt ook hoofddoeken en sluiers door elkaar. Ik denk ook dat men als vrouw in Marokko vrijer is om zich te kleden dan in Belgie. Hier in Marokko is het een keuze, in Belgje is het verplichting van de Marokkaanse samenleving (zeg maar de mannen).
    Maar:
    hier in Marokko zie ik enkel gesluierde vrouwen (je weet wel: volledig in het zwart zodat je geen verschil ziet tussen de voor- of achterkant) in gezelschap van mannen met een uitgerafelde baard en een wit rokje aan. En je weet dan ook wel wat ik bedoel.
    En nu kan je dat verschrikkelijk vinden dat ik zoiets schrijf, maar het is de keiharde werkelijkheid.
    Ik denk dat GEEN enkele vrouw, tenzij ze verplicht wordt of is geïndoctrineerd, vrijwillig in onherkenbare troosteloze zwarte kleren wenst te lopen.. Want dat is tegen de natuur van de vrouw.
    Natuurlijk, beste Moslima, jij bent gehuisvest in België: jij bezit de volledige vrijheid van spreken, kleren en denken. Maar de mensen in Marokko niet! Is die vrijheid u niets waard ?
    - de trage Inwi internetverbinding is geen zegen en wel een vloek.. Zeker niet als je betaalt en je maar de helft waar krijgt voor je geld. Consumentenverenigingen zoals Testaankoop ( je wel bekend in België) zijn hier in Marokko ONMOGELIJK
    - de beste groenten worden verscheept naar Europa? Beste Moslima, de beste groenten en fruit vind ik hier in de wekelijkse soek in Marokko.
    - de zaken langzaam veranderen? Met rasse schreden !! Alles verandert hier zeer snel. Maar het zou nog vlugger gaan als de Marokkaanse bevolking meer bereid zou zijn te veranderen. Marokkanen willen namelijk niet veranderen. Als ik vanuit mijn raam naar buiten kijk, heb ik soms het gevoel dat er sinds de 7e eeuw niets is veranderd... En een vuilniszak kennen ze nog niet.
    - rechtse regering en besparingen in België? Hoe is de regering in Marokko denk je? Rook maar eens een sigaret op straat tijdens de ramadan ... 3 maanden gevangenis.
    -maar het is een mooie tekst en doe aub de groeten aan uw vriendin die een sluier draagt en geen muziek beluistert ... of niet mag beluisteren?? Geef haar toch eens een cd'tje met muziek van Mozart of Beethoven die ze stiekem kan beluisteren als haar echtgenoot met de uitgerafelde baard en wit rokje niet thuis is ...

    Hartelijk.
     
    Harmanus vindt dit leuk
Laden...
Focus Forum Datum
Geloofsvrijheid in marokko blijft problematisch volgens amerikaans rapport Nieuws Marokko 16 augustus 2016
Economische vrijheid: marokko in top-10 arabische wereld Nieuws Marokko 4 februari 2016
Seksuele vrijheid in marokko: wat zegt de nieuwe wet Nieuws Marokko 7 april 2015
Gastvrijheid in hartje marokko Nieuws Marokko 24 september 2014
Persvrijheid onbestaand in marokko Nieuws Marokko 8 mei 2014

Deel deze pagina